April: Papierwinkel

Het is veel voorbereiding, zo’n wereldreis, maar we hadden nooit verwacht dat de thuiskomst ook een hoop papierwerk met zich mee zou brengen. Het begon al meteen goed deze maand. Anouk gaat zich inschrijven bij de gemeente.

Gemeente: Waarom schrijft u zich in?
Anouk: Nou, ik ben op wereldreis geweest en ben nu weer terug in Nederland.
Gemeente: Dat kan ik niet in mijn systeem verwerken. Wat is het laatste land waar u geweest bent?
Anouk: Sri Lanka?! Maar ik heb daar niet gewoond, ik ben alleen maar op wereldreis geweest.
Gemeente: Dan vullen we wel Sri Lanka in.

Met als gevolg dat een paar dagen later een dikke enveloppe van de belasting op de deurmat valt. Wanneer Anouk geëmigreerd is? Alleen of met partner en kinderen? Een vragenlijst van wel twaalf kantjes. Gauw maar even naar de Belastingdienst gebeld en toen was het probleem weer verholpen.

En dit is dus maar een voorbeeld. Zo kunnen we nog wel even doorgaan over de nieuwe zorgverzekering, de declaratie bij de thuiskomstverzekering, een verhuisbericht doorgeven aan de energieleverancier (wordt pas na drie maanden verwerkt), etc. Welkom terug in Nederland. Je hoort ons nooit meer klagen over de bureaucratie in India. Nederland is erg wennen met zijn regeltjes en wetten en de daarbij behorende papierwinkel.

Dan is er nog de sollicitatiesores. De kranten staan er vol van. De arbeidsmarkt trekt weer aan, hoogopgeleid personeel is dringend nodig en het bedrijfsleven doet er alles aan om personeel te werven. Allemaal leuk en aardig hoor, al die open dagen, speciale banners op monsterboard.nl en paginagrote advertenties in de lokale kranten. Totdat je besluit een briefje te schrijven. Want dan is het doodstil, aan de andere kant van de arbeidsmarkt. Wat dacht je van deze firma in Veghel, gespecialiseerd in het bouwen van transportlijnen (o.a. voor luchthavens). Dolenthousiast tijdens het sollicitatiegesprek (we mochten er beiden op gesprek) en vervolgens complete radiostilte. Anouk krijgt een afwijzig (heel lullig ingesproken op de voicemail) en bij Marcel is er sprake van een miscommunicatie. Men was van mening dat hij te veel de nadruk had gelegd op het expatgebeuren. Drie keer raden wie hier zelf over begonnen was en daar maar over door bleef zagen. De firma zelf dus! Het is soms echt niet leuk als je veel moeite doet om bij een bedrijf binnen te komen, als je zelf enthousiast ergens naar toe gaat, netjes al je afspraken met zo’n organisatie na komt en je vervolgens op een nogal arrogante manier wordt behandeld. Ons advies aan deze firma’s: Bespaar je het geld van die paginagrote advertenties en reorganiseer de afdeling Personeelszaken eens flink (en dit advies is dit keer gratis en voor niks).

Gelukkig zijn er ook nog leuke dingen in de maand april. Sowieso is de lente in Nederland altijd wel gezellig. Veel vrije dagen, veel feestjes en de zomer (en de daarbij behorende zomerse temperaturen) komt er ook aan. Je buikje vol eten met Pasen (blijft leuk dat gourmetten) en een beetje veel regen met Koninginnedag. Maar al dat oranje op straat was ook wel weer heel erg leuk.

Inmiddels drie maanden thuis en het voelt alsof we nooit zijn weggeweest. De film van Zuid Amerika is klaar (en te koop via deze site). Je kunt nu alvast genieten van een voorproefje via de trailer. Foto’s plakken zijn we nog niet helemaal aan toe gekomen, dat wordt waarschijnlijk een meerjarenplan om al die duizenden foto’s in te plakken. Of misschien moeten we hiervoor nog een sabbatical inlassen van een paar maanden.

 

Terug naar Reisverslagen                     Verder naar We gaan weer op reis!