Reisverslag april: Peru

Tabatinga, Iquitos, Lima, Pisco, Huacachina, Nazca, Arequipa, Colca Canyon,
Cusco, Sacred Valley, Aguas Calientes, Macchu Pichu, Puno

Genoemde prijzen zijn in SOL. 1 Euro is ongeveer 4 SOL.

Dag 36: vrijdag 2 april (Tabatinga - Iquitos)

Een taxi brengt ons naar de haven. De afgesproken prijs was 10 Rl maar de chauffeur wilden 20 Rl hebben in een keer. Maar goed dat we niet zo goed Spaans spreken en hem niet begrijpen. Wij waren de laatste dus de boot vertrekt meteen. Tien minuten later worden we in de stromende regen op het eiland Santa Rosa gedropt. Dit is de grens met Peru en hier moeten we weer een stempeltje halen. Eerst naar het ene kantoor, daar de douane wakker maken want die sliepen nog. We krijgen een stempeltje op onze kaart en vervolgens moeten we twee kantoren verder een stempel halen in ons paspoort. Echt efficiënt werken ze hier niet. We krijgen als ontbijt koffie met een broodje en om 09.00 uur hebben we onze eerste controlepost in Peru. De douane vraagt wel 5x van wie die grote tassen zijn met die sloten erop (onze flightbags dus) maar wij begrijpen echt geen woord Spaans. Die lui willen alleen maar geld zien. Onze daypacks worden ook niet gecontroleerd dus aan ons kunnen ze geen stuiver verdienen. Wel is er een Braziliaan aan boord met 50 paar slippers, die mag dus uitstappen en meelopen naar het kantoor en daar even wat extra´s betalen. Om 12.00 uur hebben we weer een controle maar dit keer is de kapitein wat slimmer. We hebben namelijk net een lunch gehad (rijst met vlees uiteraard) en dit keer krijgt de douane een bord eten en varen we door. Om 16.00 uur zijn we in Iquitos. We pakken voor 2 Sol een motortaxi naar Hotel Peru. Na wat onderhandelen krijgen we de kamer voor 35 Sol. Iquitos is op zich wel een leuke stad maar het is hier een enorme herrie. Er rijden bijna geen auto´s of bussen, alles gaat per motortaxi. Het ligt midden in de Amazone en de enige manier om hier weg te komen is per boot of per vliegtuig. We gaan weer vliegen, waarschijnlijk zondag. Dat gaan we morgen even uitzoeken. Nu is er nog een ander probleem. Anouk heeft al een paar dagen last van traanogen en een bezoek aan de plaatselijke opticien bevestigd haar vermoeden: een oogontsteking. Oogdruppels en drie dagen geen contactlenzen dragen is het voorschrift. Hopelijk gaat het dan beter.´s Avonds wat gaan eten bij een Barbecue tent maar voor 50 sol krijgen we zo veel vlees dat we het niet eens allemaal op kunnen. We hebben beide weinig honger hier in Zuid-Amerika en eten aanzienlijk minder dan thuis. Het restant laten we inpakken en geven we buiten aan wat straatkinderen. Wij zitten binnen lekker te eten en zij hebben honger, zo is het tenminste een beetje eerlijker verdeeld.

Dag 37: zaterdag 3 april (Iquitos)

Vandaag een ticket geregeld naar Lima. Omdat we maar een paar maanden hebben in Zuid-Amerika moeten we keuzes maken en we besluiten Noord-Peru over te slaan en direct in het zuiden te beginnen. Het ticket naar Lima kost ons 64 US $. ´s Middags pakken we een motortaxi (1 sol) naar de floating village. Meteen komt er een 13-jarige jongen naar ons toe die een beetje Engels spreekt. Hij leidt ons rond in een kano die bijna zinkt onder ons gewicht. In de floating village leven mensen op huizen die drijven en die op die manier met het getij van de rivier mee bewegen. Wel een vreemd gezicht, ze hebben zelfs een restaurant en een bar op het water. Alleen de kerk en de school staan op het vaste land en zijn dus van steen. ´s Avonds gaan we wat eten op de ´boulevard´ van Iquitos. Erg druk en gezellig.

Dag 38: zondag 4 april (Iquitos – Lima)

Het is vandaag zondag en dan is in Iquitos de wekelijkse ceremonie waarbij de militairen, politie en andere overheidsinstanties zich van hun beste kant laten zien. Ze hijsen de vlag op het centrale plein en lopen een rondje op het ritme van de fanfare. En de generaals en andere hoge pieten zitten dan langs de kant van de weg in een overdekte tent naar dit spektakel te kijken. Na de ceremonie vertrekken we naar het vliegveld voor onze vlucht naar Lima. Het vliegveld van Iquitos stelt niks voor. Het heeft twee gates en zes balies, maar ja, ze hebben tenminste een vliegveld midden in de Amazone. Anders hadden we weer met de boot moeten gaan. We moeten nog wel even 12 sol departure tax betalen voordat we door de douane mogen. Om 15.30 landen we in Lima en we pakken de airportbus (15 sol) naar hostel The Flying Dog (60 sol zonder bad) in de wijk Miraflores. Behoorlijk duur maar dit is de enige wijk in Lima die echt veilig is en meteen ook behoorlijk Westers aan doet. Grote, luxe warenhuizen. Een Mac Donalds, Kentucky Fried Chicken, Pizza Hut, etc.

Dag 39: maandag 5 april (Lima)

Na het ontbijt wandelen we richting zee. Lima ligt op een klif dus je hebt een mooi uitzicht over zee. Jammer alleen dat er zoveel smog hangt. Vanuit de lucht kun je goed zien dat Lima midden in een droog woestijnlandschap ligt. Wat een verschil met Iquitos midden in de Amazone. Internationaal bellen is hier spotgoedkoop dus we bellen even naar huis. Voor ruim een kwartier bellen moeten we 8 sol (2 Euro) afrekenen.

Dag 40: dinsdag 6 april (Pisco)

We vertrekken vandaag richting Pisco. Volgens het hotel vertrekt er elk uur een bus naar Pisco. We gaan met zijn vieren want we zijn Lior (ontmoet op de boot in de Braziliaanse Amazone) en Jay (die is nieuw) tegen het lijf gelopen en die gaan ook richting Pisco. Bij het busstation aangekomen blijkt de bus pas om 14.30 uur te vertrekken en het is nog niet eens 11.00 uur nu. Anouk en Jay blijven bij de bagage en Marcel en Lior gaan kijken bij een andere busmaatschappij. Binnen vijf minuten komt Marcel binnen hollen. Er vertrekt over vijf minuten een bus naar Pisco en we mogen nog mee (15 sol). Snel alle spullen bij elkaar gezocht en we vertrekken richting Pisco. We rijden dwars door de woestijn en we komen veilig aan in Pisco. Pisco is niet echt een bijzondere stad maar we vinden een leuk hotel met zwembad (San Isidro, 35 sol excl. Bad). We boeken een tour naar de ´Galagapos for the poor´ zoals ze hier de eilanden van Ballestas noemen. Omdat we met vier personen zijn kunnen we goed onderhandelen en krijgen we de tour voor 35 sol per persoon bij Amigos & Tours. 

Dag 41: woensdag 7 april (Pisco – Islas Ballestas & Paracas)

Braaf staan wij om 07.00 uur te wachten op de bus die ons op zou halen voor de  tour. We zijn echter pas in Peru en weten nog niet dat Peruaanse tijd iets anders is dan Europese tijd. Uiteindelijk is de bus er om 07.30 uur en het lukt ons om als eerste (en dus vooraan) in de boot te zitten. Achteraf maar goed ook want de zee is behoorlijk ruig en de twee rijen achter ons worden kletsnat. De eilanden zijn leuk om te zien. Veel vogels en zeeleeuwen en maar liefst drie verdwaalde pinguïns. De zeeleeuwen maken ontzettend veel lawaai. Helaas stoppen we overal maar heel kort om een foto te maken en dan varen we weer verder. Om 10.30 uur zijn we terug in de haven want om 11.00 uur moeten we weer verder naar het Nationaal Park Paracas. We voelen ons net een Amerikaan die in acht dagen Europa doet. Het Nationaal Park Paracas is schitterend, alleen maar woestijn en zee. We rijden langs de kust wat heel apart is. Aan de ene kant woestijn, aan de andere kant water. Om 17.00 uur zijn we terug in Pisco. Via een omweg want de vissers zijn aan het staken en ook de werknemers van de gasfabriek hebben het werk stil gelegd. Stakingen zijn in Peru aan de orde van de dag. De buschauffeur vraagt aan de politie of de weg nog geblokkeerd is en zelfs die weten het niet, die moeten het aan een chauffeur vragen die net uit Pisco komt. We eten bij de Chinees (6,5 sol). Het stikt hier van de Chinese restaurants waar je goed en goedkoop kunt eten.

Dag 42: donderdag 8 april (Huacachina)

Om 10.45 zijn we bij het busstation voor de bus van 11.00 uur die uiteraard pas om 11.15 uur binnen komt rijden. We hebben nu eindelijk door hoe de klok in Peru werkt. Je gaat uit van de tijd die men noemt en daar tel je 15 minuten bij op. Het is eigenlijk heel simpel! We vertrekken richting Ica (6 sol) en pakken in Ica aangekomen een taxi (5 sol) naar Huacachina. Dit is de oase die vlakbij Ica ligt en omgeving is door enorme zandduinen waar je goed kunt sandboarden. We nemen een kamer in hotel Case de Arena (30 sol inclusief bad). Het is een echt backpackershotel en schoonmaken hebben ze hier nog nooit van gehoord. Maar het is tenslotte maar voor een nacht. Om 16.15 (uiteraard weer 15 minuten te laat) gaan we met een buggy de duinen in. Dit kost 12 US $ per persoon. Onze gids in Pisco had ons aangeraden om ´s middags om 16.00 uur te gaan. Je hebt dan meer tijd om te sandboarden en je kunt de zonsondergang in de woestijn zien. Anouk ziet het sandboarden niet zitten maar Marcel waagt twee pogingen en komt als een sneeuwbal naar beneden. Zijn hele lijf en vooral zijn gezicht zitten onder het zand. Hij geeft het dus maar snel op!

Dag 43: vrijdag 9 april (Nazca)

Weer een reisdag vandaag en het valt gelukkig mee met de drukte. Het is tenslotte Goede Vrijdag vandaag, een dag waarop veel Peruanen een bezoek aan de familie gaat brengen. Om 11.00 uur zitten we in de bus naar Nazca (6 sol) maar de bus zit helaas niet vol. We moeten dus een uur wachten voordat de bus vertrekt. Om het kwartier rijdt de bus een rondje rondom het busstation om meer klanten te vinden en keert dan weer terug naar het busstation. En wij maar denken elke keer dat we vertrekken. In Nazca pakken we een kamer in Hotel Estrella del Sur (25 sol). Hier in Nazca zijn de beroemde Nazca lijnen waar je met een vliegtuig overheen kunt vliegen. Vanaf het busstation heeft iemand ons al achterna gelopen of we misschien met zijn vliegtuig mee willen want hij heeft nog twee mensen nodig. We zeggen dat we er nog wel over na zullen denken maar eigenlijk staat ons besluit al vast. We gaan niet de lijnen doen maar willen graag een bezoek brengen aan het Nazca kerkhof en de aquaducts. Alleen komt hier weer een probleem om de hoek kijken. Het is namelijk zo dat ze in Peru een hele straat hebben waar men bananen verkoopt. Of een hele straat met alleen maar schoenwinkels met allemaal precies dezelfde schoenen. En niemand komt dan op het idee om badpakken te gaan verkopen. Zo is het dus ook met het boeken van een tour, iedereen verkoopt dezelfde tours. En de aquaducts en het kerkhof zijn twee verschillende tours. Het kost ons vier bezoekjes aan diverse reisbureaus en touroperators om eindelijk bij Peru Tour iemand te treffen die dit wel kan combineren voor 10 US $ per persoon. Morgen om 10.30 uur vertrekken we.

Dag 44: zaterdag 10 april (Nazca)

´s Morgens om 07.00 uur wordt er al op onze deur geklopt. Het is de tourverkoper van gisteren of we toch echt niet mee willen naar de Nazca lijnen. Die touts hier in Peru zijn wel heel erg opdringerig. We worden er een beetje moe van. Wij zijn keurig op tijd bij Peru Tour maar onze gids is er uiteraard nog niet. Onze bagage hebben we opgeslagen in het hotel (2 sol) want vanavond reizen we meteen weer verder naar Arequipa. Met de gids en nog een Japanse toeriste gaan we eerst naar de keramiekshop en naar de goudwerkplaats. Helaas heeft onze gids pech. We kopen niks dus ook geen commissie voor Mr Guide. Vervolgens naar het Nazca kerkhof. De Nazca mensen groeven voor hun doden een graf van 2 bij 2 meter en zetten ze daar in foetus houding in. Een bizar gezicht maar wel heel interessant. Veel graven zijn leeggeroofd omdat er veel waardevolle spullen in lagen. In sommige graven zijn zelfs de huisdieren mee begraven. Er zijn graven bij van 1500 jaar oud. Na het kerkhof gaan we kijken naar een Nazca lijn in de buurt van de Aquaducts. De Nazca´s haalden namelijk de donkere stenen weg zodat de lichtere stenen die eronder liggen zichtbaar worden. Dan staan alleen de Cantallo aquaducts nog op het programma. Omdat er weinig water is in de woestijn hadden de Nazca mensen een onderwaterstelsel gemaakt waardoor ze het hele jaar water hadden. Na de tour bellen we even naar huis dat alles goed is. Maar goed ook want als we even later het internet checken blijkt dat er in Maccu Picchu lawines zijn geweest en dat er mensen vermist worden. We gaan wat eten en vertrekken we richting het busstation. Vanwege Pasen zijn al tickets stukken duurder. Wij moeten 65 sol betalen voor een Royal Class bus naar Arequipa. Normaal kost dit 40 sol. De bus vertrekt om 22.00 uur maar is uiteraard weer een uur te laat. 

Dag 45: zondag 11 april (Arequipa)

Om 06.00 uur zijn we in Arequipa na een verschrikkelijke busrit. Wij hadden niet zo veel last van de bochtige weg maar achter ons zat iemand constant over te geven, wagenziek dus. Na elke bocht dachten we ´daar gaan we weer´en ja wel hoor, weer een zak vol. De bus had trouwens een hele bijzonder airco systeem, men liet gewoon de deur open staan. Dit tot grote schrik van twee Peruaanse vrouwen en tot grote hilariteit van ons. We pakken een taxi (3 sol) naar hotel Le Parque. Hij heeft alleen nog maar een balzaal met drie bedden voor 35 sol maar we hebben geen zin om verder te zoeken. Bovendien is het steenkoud in Arequipa. De rest van de dag doen we niet veel. Bijslapen en eten. We eten gevulde paprika, een specialiteit hier in Peru (menu voor 5,50 sol). 

Dag 46: maandag 12 april (Arequipa)

We boeken een bustrip naar de Colca Canyon (20 US $ excl. 6 US $ entree). We boeken tevens een busticket naar Cusco (40 sol) voor donderdag.We wandelen wat door Arequipa maar we vinden het beide niet echt een bijzondere stad. De reisgidsen spreken altijd van de witte stad maar dat is eigenlijk alleen op het centrale plein terug te vinden. 

Dag 47 - 48: dinsdag 13 april & woensdag 14 april (Colca Canyon)

Als we ´s ochtends in de bus stappen om naar Colca Canyon te gaan krijgen we de schrik van ons leven, allemaal bejaarden. Misschien hadden we toch beter kunnen gaan hiken. Gelukkig stappen er bij het volgende hostel een paar jongen mensen in waardoor de gemiddelde leeftijd in de bus gelijk omlaag gaat. De route is niet echt spectaculair en de gids is ook niks bijzonders. Als iedereen in de bus zit moeten we een voor een opstaan, de microfoon pakken, onze naam noemen en zeggen uit welk land we komen. Anouk moet de neiging onderdrukken om niet te zeggen: Ik ben Anouk en ik ben een alcoholist, zoals bij de AA-bijeenkomsten. Rond de middag zijn we in Chiya waar we de nacht door zullen brengen. We gaan lunchen en na de lunch worden we ondergebracht in verschillende hotels. Er zit een verschrikkelijke bejaarde Fransman in het gezelschap die zich overal druk overmaakt en dat met veel kabaal laat blijken. Tot overmaat van ramp heeft hij ook nog de kamer naast ons. Onderweg zijn we gestopt om 4.000 meter hoogte, we voelden ons toen wel even duizelig maar genoeg Coca thee drinken helpt wel. Coca thee wordt gemaakt van dezelfde plant waar men ook cocaïne van maakt. Voor 1 gram cocaïne heb je echter 12 kilo cocabladeren nodig, voor een kopje thee zijn acht blaadjes voldoende. Om 17.00 uur gaan we naar de hotsprings (entree 10 sol). De hotsprings zijn heerlijk warm en een welkome afwisseling na bijna twee maanden een te hete of te koude douche. We hebben ook nog een Peruaanse avond met dansen, zingen en eten (niet inbegrepen in de prijs) op het programma staan. Wij vinden er niks aan en gaan op tijd naar bed. Om 05.00 uur worden we gewekt om naar de beroemde Colca Canyon met zijn condors te gaan kijken. Het eerste wat we horen is die verschrikkelijke Fransman die vraagt waarom hij zo vroeg wordt gewekt. Misschien omdat de bus om 06.00 uur vertrekt? Marcel heeft niet geslapen en Anouk maar een uurtje. Waarschijnlijk door de hoogte of de grote hoeveelheid Coca thee. Anouk heeft weinig last van de hoogte maar Marcel had vannacht last van tintelende voeten, alsof al het bloed uit zijn voeten trok. Na het ontbijt rijden we naar de Canyon waar we om 08.00 uur aankomen. Na een half uurtje wachten verschijnen er twee condors maar ze vliegen meteen weg. Ze cirkelen wel boven een groep toeristen die een eindje door zijn gelopen. TIP: Voor degene die ooit naar de Colca Canyon gaat, loop een stukje verder naar rechts. Wij stonden namelijk op een klif en het nest was recht onder ons maar we konden dit niet zien vanuit de plek waar wij stonden. Wij lopen ook naar de rechter uitkijkpost en zie een drietal condors. Een geweldig mooi gezicht zoals deze vogels zich voortbewegen op de luchtstromen in de canyon. Anouk loopt al vast terug naar de bus maar Marcel blijft nog even kijken. De bus rijdt bijna weg zonder Marcel. Helaas valt dit niet onder de reisverzekering als Anouk Marcel op deze manier kwijt raakt dus Anouk besluit maar om de buschauffeur te vragen om te stoppen en nog even te wachten. We gaan nog een half uur hiken met de groep en zien onderweg nog veel meer condors. Onderweg zien we opnieuw een aantal condors, veel meer als in de canyon zelf. We keren terug naar Chiya voor de lunch. De Fransman wil een uur langer blijven hier maar in dit gat valt niks te beleven en iedereen heeft het zo gehad met deze druktemaker dat de hele bus volmondig nee zegt. We keren terug naar Arequipa en slapen nog een nachtje in hotel Le Parque in dezelfde balzaal. Wel een mooi, oud koloniaal hotel.

Dag 49: donderdag 15 april (Cusco)

Om 08.00 uur plus een kwartier Peruaanse tijd vertrekt de bus naar Cusco. We zitten vooraan in de bus en kunnen dus genieten van het uitzicht maar de omgeving wordt pas echt mooi als we bijna bij Cusco zijn en dan is het al bijna donker. Aangekomen in Cusco pakken we een taxi (4 sol) naar hotel Felix. Dit hotel ligt vlakbij Gringo Alley. Deze straat wordt zo genoemd vanwege de vele touroperators en souvenirshops. Het hotel is niks bijzonders maar voor 25 sol incl. Bad kun je niet veel hebben. We besluiten een nacht te blijven en morgen verder te kijken. We eten wat in een restaurant in Gringo Alley (10 sol voor een compleet menu) en worden belaagd door sigaret verkopers, Peruanen met souvenirs en mensen die vragen of de amigo´s in hun restaurant willen gaan eten. Gewoon negeren is de beste manier.

Dag 50: vrijdag 16 april (Cusco)

De dag begint goed. De kamer stinkt naar benzine en de douche is kapot. We verkassen naar Hostal Procurador del Cusco (25 sol inclusief bad) wat een veel betere keus is. Na het ontbijt gaan we naar het postkantoor. Aangezien de post geprivatiseerd is in Peru is het niet echt goedkoop om iets naar Europa te sturen. We sturen een pakketje van 150 gram op voor 25 sol. Na het bezoek aan het postkantoor gaan we richting de tourverkopers. Morgen gaan we horsebackriding (of in gewoon Nederlands paardrijden) langs een aantal Inca ruines. Zondag gaan we naar de Sacred Valley. Deze tour is alleen op dinsdag, donderdag en zondag want dan zijn er ook plaatselijke markten om te bezoeken. Het lukt ons om goed af te dingen. Anouk laat die man eerst rustig zijn verhaal doen en hij geeft een prijs van 35 sol (paardrijden) en 30 sol (sacred valley). Maar wij wisten dat dit sacred valley iets van 18 sol was dus hij zat gemiddeld 40% te hoog dus als we dit nog eens aftrekken van het paardrijden en we goochelen nog wat met cijfers dan komen wij op een bedrag van 44 sol per persoon uit voor twee tourtjes. En omdat wij zijn Amigo´s zijn krijgen we dit dan voor 40 sol per persoon. De draad inmiddels kwijt? Ja, die verkoper dus ook. En toen greep zijn baas in en kregen we twee tours voor 85 sol (2 personen). Soms moet je bij die mensen gewoon hetzelfde doen als dat ze bij jou proberen. We eten wat in Gringo Alley. Deze straat is een zijstraat van de Plaza des Armes en het wordt zo genoemd omdat er veel toeristen komen. Met als gevolg dat iedereen je achtervolgt met ansichtkaarten, menukaarten van hun restaurant en sigaretten. Je kunt hier een goed driegangenmenu eten voor 10 sol (inclusief een gratis wijntje of Pisco Sour). Na het eten nog even op stap want ook het nachtleven is Cusco is erg goed. Op het Plaza des Armes zijn ontzettend veel bars te vinden met happy hour en een eerste gratis drankje.

Dag 51: zaterdag 17 april (Cusco)

Vandaag staat het paardrijden op het programma. Anouk krijgt een oud racepaard dat steeds in draf wil en Marcel krijgt een langzame knol. We gaan naar een aantal Inca ruines kijken, zoals Q´engo en de tempel van de maan. Ook brengen we een bezoek aan Tipón en Pukapukara. Al deze tempels kun je bezichtigen met een toeristenkaart die voor 10 US $ te verkrijgen is in Cusco. Rondom Cusco en in de sacred valley liggen heel veel ruines dus die kun je allemaal met deze kaart bezoeken. Op de terugweg ruilen we van paard en dat gaat stukken beter, kan dat oude racepaard met Marcel tenminste lekker een eindje draven en hij wil zelfs even in galop. Om 15.00 uur zijn we terug bij de ranch en we keren terug naar Cusco omdat het inmiddels behoorlijk plenst (lastig hoor, dat regenseizoen). Je kunt de Inca ruines ook te voet gaan verkennen vanuit Cusco maar wij vonden vanaf een paard net zo leuk

Dag 52: zondag 18 april (Cusco – Sacred Valley)

Vandaag staat de tour naar de sacred valley op het programma. Ons doel is om in Ollantaytambo uit te stappen en vanuit daar verder te reizen naar Aguas Calientes om dan morgen een bezoek te brengen aan Macchu Pichu. Maar eerst staat er een lokale markt op het programma. Deze markt stelt echter niet veel voor en na tien minuten (zoals afgesproken) zitten wij allemaal weer in de bus behalve Mr Guide himself. Die is nog even zijn neus poederen en komt pas tien minuten later aangewandeld. Dit leidt tot hilariteit bij ons en onvrede bij een Israëlisch koppel in de bus. Die gaan hier ook nog eens over door zitten zeuren waarop Anouk vanachter uit de bus roept dat Peruaanse tijd iets anders is dan Europese of Amerikaanse tijd. Dit leidt weer tot een hoop gelach bij de Peruanen in de bus. Onderweg naar Pisaq staat er een bus met stukken en omdat onze bus toch niet vol zit komen deze mensen er gezellig bij. We gaan Pisaq (Inca ruïne) bekijken wat nog een hele klim is naar boven maar we hebben wel een schitterend uitzicht over de vallei. Na de lunch reizen we door naar Ollantaytambo. Schitterend gelegen in de bergen met allerlei Inca terrassen maar helaas krijgen we geen kans om alles goed te bekijken. De gids vliegt overal snel doorheen en weer zitten we in de bus. Wij proberen bij het treinstation uit te stappen maar vanwege de lawine in Cusco afgelopen week worden er geen treinkaartjes aan buitenlanders verkocht. Deze trein komt dan pas ´s avonds aan en we moeten dan een stuk langs het spoor lopen en dat is te gevaarlijk voor de toeristen (volgens de overheid). We gaan maar weer in de bus zitten en rijden richting de laatste stop: Chinchero. Hier is weer een lokale markt en een koloniale kerk te vinden. Niet echt bijzonder, maar ja, het zit nu eenmaal bij de trip inbegrepen. De sacred valley tour is wel een aanrader. Mooi landschap onderweg. Nadeel is echter dat het allemaal zo gehaast gaat. Na de tour gaan we stappen met een aantal mensen die we hebben leren kennen in de bus. Als we van de ene kroeg naar de andere kroeg lopen wordt een van de Schotse meiden berooft van haar mobiele telefoon. Er lopen een hoop straatkinderen om ons heen en wij lopen daar met zijn zessen maar ze zijn zo snel dat je het gewoon niet in de gaten hebt.

Dag 53: maandag 19 april (Cusco)

Onze eerste prioriteit vandaag is het bemachtigen van een treinticket naar Aguas Calientes en dat lukt. Voor 60 US dollars per persoon hebben we een retourtje. We vertrekken morgen naar Aguas Calientes. De rest van de dag brengen we door in een aantal museums in Cusco. Deze zitten namelijk ook inbegrepen in ons toeristenticket. We brengen een bezoek aan Museo de Sitio Q´oricancha, Museo Santa Catalina en Museo Palacio Municiapal. Stelt allemaal niet veel voor maar het zit nu eenmaal inbegrepen in ons ticket. De kathedraal op het Plaza des Armes schijnt wel mooi te zijn maar die zit sinds 15 april niet meer in het ticket en wij kochten ons ticket op 17 april.

Dag 54: dinsdag 20 april (Aguas Calientes)

Om 05.45 uur zijn we bij het treinstation en tot onze stomme verbazing vertrekt de trein op tijd. En dat in een land waar niks op tijd vertrekt. We hebben zelf voor ontbijt gezorgd want het eten op het station en in de trein is belachelijk duur. Om 10.30 uur zijn we in Aguas Calientes en we zien de hordes toeristen al richting Macchu Pichu vertrekken maar wij gaan op zoek naar een hotel. Ook in Aguas Calientes kun je namelijk goedkope hotels vinden. Wij vinden er eentje voor 30 sol inclusief bad. Aguas Calientes is echt een gat. Alles draait om Macchu Pichu. Hotels en restaurants en de hotsprings, dat is alles wat je er kunt vinden. Je bent er binnen tien minuten doorheen gelopen. We gaan nog even kijken naar de ravage van de lawine en die is enorm. We moeten inderdaad een eindje langs het spoor lopen want de een deel van het spoor is door de lawine onbegaanbaar. Maar ze zijn met man en macht alles aan het opruimen. We brengen een bezoek aan de hotsprings (entree 5 sol) maar dit is niet echt een aanrader, het water is niet eens echt warm. Het water is vuil en de faciliteiten (douche, kleedhokjes) zijn niet zo goed als in Colca Canyon.

Dag 55: woensdag 21 april (Macchu Pichu)

Om 05.00 uur staan we op want we willen de eerste bus naar Macchu Pichu pakken. Het zit echter allemaal niet mee, Anouk is ziek en voelt zich beroerd en misselijk maar besluit toch mee te gaan. Je gaat waarschijnlijk maar een keer in je leven naar Macchu Pichu. We proberen nog ergens een ontbijtje te scoren maar alles is dicht. Maar goed dat we voldoende eten gekocht hebben want het eten in Macchu Pichu is behoorlijk duur. We hebben de eerste bus naar Macchu Pichu om 06.15 en lopen als een van de eerste toeristen Macchu Pichu binnen. De zon is bijna op en er hangen nog wolken boven de gebouwen wat het allemaal heel bijzonder maakt. En nog bijna geen toeristen want de trein uit Cusco komt pas om 10.30 binnen. Marcel gaat rondwandelen en Anouk gaat ergens zitten om wat uit te rusten. Om 11.00 uur kun je door alle toeristen Macchu Pichu zelf niet meer zien, de trein is binnen! Marcel klimt naar de hoogste berg (een enorme steile klim en geen aanrader voor mensen met hoogtevrees) om een mooi uitzicht te krijgen over Macchu Pichu. De gebouwen zijn niet echt bijzonder maar het ligt heel mooi tussen de bergen en dat maakt Macchu Pichu zo bijzonder. Anouk heeft inmiddels een mooi plekje gevonden op een van de terrassen en doet daar een dutje. Wat heel veel mensen niet weten over Macchu Pichu is dat je er ook heerlijk kunt slapen. We pakken de bus terug naar Aguas Calientes (9 dollar per persoon voor een retourtje). We waren van plan terug te lopen maar Anouk voelt zich nu helemaal beroerd. Om 16.00 uur zitten we weer in de trein en om 20.30 uur zijn we pas in Cusco. Net als de vorige dag rijdt de trein in Cusco eerst 5x op en neer voordat hij richting Aguas Calientes of het eindstation gaat. Macchu Pichu is niet het mooiste wat wij ooit gezien hebben. Angkor Wat (Cambodja) en Palenque (México) zijn onze favorieten. Maar Macchu Pichu ligt schitterend tussen de bergen en het verhaal er achter (de verloren stad van de Inca´s) maken het zo bijzonder. 

Dag 56: donderdag 22 april (Cusco)

Na een ontbijt van fruit en diarreeremmers kopen we een kaartje voor Puno, onze volgende stop in Peru. We betalen 15 sol per persoon (15 sol = ± 4 dollar) en 2 sol voor de taxi. In het centrum van Cusco vragen ze bij de toeristenbureau´s 10 dollar per persoon. Zelf kopen blijkt nog altijd de beste oplossing te zijn! Inmiddels is Marcel snipverkouden dus de rest van de dag doen we het rustig aan.

Dag 57: vrijdag 23 april (Cusco – Puno)

Om 11.30 zijn we bij het busstation en weer laat de Peruaanse busmaatschappij zich van zijn beste kant zien, we vertrekken een uur te laat. Marcel weet weer in zijn eentje heel de bus op zijn kop te zetten. Wij zitten beneden in de bus en daar is het bloedheet dus bij de volgende stop gaat Marcel boven zitten. Na vijf minuten stopt de bus omdat ze iemand kwijt zijn. Ze vragen aan Anouk waar haar amigo is en die wijst naar boven. Maar daar kunnen ze Marcel niet vinden. En ondertussen de bus maar wachten. Om 18.30 uur arriveren we in Puno en daar staat weer een tout op ons te wachten om ons naar hotel Manco Capac Inn te brengen. Dit kost normaal 25 US $ maar voor deze amigos is het 30 sol. De tout van het busstation gaat gezellig mee naar de hotelkamer, pakt een stoel en begint over zijn toertjes te vertellen. Marcel durft hem niet goed weg te sturen maar gelukkig is Anouk een stuk kordater in dit soort dingen. In haar beste Spaans (een boze blik en een vinger die naar de deur wijst) zorgt Anouk er voor dat hij vertrekt. 

Dag 58: zaterdag 24 april (Puno – Lake Titicaca)

Vandaag gaan we kijken naar de eilanden van de Uros mensen (toer voor 15 sol). Zij maken drijvende eilanden van riet en bouwen van dit riet ook huizen en natuurlijk: souvenirs. De eilanden zijn drie tot vier meter dik en wordt vastgelegd met palen aan de bodem. Als de rivier stijgt kunnen ze de eilanden verplaatsen door de palen er uit te halen. Het is heel bijzonder om te zien maar wel een beetje toeristisch. Ze hebben zelfs een postkantoor en een telefooncel van riet. Ook maken we nog een boottochtje in een van de rieten boten (3 sol). We moeten zeggen, deze boten zijn best comfortabel. Lake Titicaca is ook heel mooi. Het meer is het hoogstgelegen meer ter wereld, op een hoogte van 3800 meter en in het midden is het kristalhelder. Wel oppassen voor de zon hier want die brand flink. De toer duurt maar een halve dag (van 09.30 tot 13.00 uur). ´s Middags kopen we een kaartje naar La Paz (Bolivia) voor 25 sol. Ze schijnen hiervoor geen kaarten te verkopen bij het busstation want er is een of ander opperhoofd aan het staken. De weg naar La Paz loopt dwars door zijn dorp en hij zet de weg elke dag af met een blokkade. Het ligt eraan hoe zijn muts staat, soms voor twee kilometer, soms voor 20 kilometer. We gaan nu met een toeristenbus, die zorgen voor vervangend vervoer in het dorp zodat we niet hoeven te lopen (hopen we!).

Peru in het kort!

Hoogtepunt

Floating market Iquitos

Dieptepunt

Geen, alles aan Peru was leuk!

Internet

1,50 Sol per uur

Telefoon

Spotgoedkoop, in veel plaatsen kun je via het internet bellen voor nog geen sol per minuut. Lima is het goedkoopst, met 40 solcent per minuut.

Hotel

30 – 35 Sol (tweepersoonskamer inclusief bad maar laagseizoen)

Coca Cola

1 – 4 Sol

Bier

8 Sol ( 0,6 liter )

Taxi

2 – 4 Sol

Busticket stad

Geen idee, de taxi´s zijn zo goedkoop dat dit vaak een betere en veiligere oplossing is.

Busticket land

Een busrit kost gemiddeld vijf Sol per uur. Acht uur met de bus is dus 40 Sol.

Bankzaken

Pinnen is heel goed te doen in Peru . Ook kun je hier dollars pinnen, net zo makkelijk want soms is het goedkoper om iets in dollars te betalen (bijvoorbeeld het entreegeld van Macchu Pichu).

Eten

Het eten in Peru is goed. Er zijn veel Chinese restaurant te vinden waar je goedkoop (minder dan drie Euro) kunt eten. Bekende gerechten in Peru zijn:
Seviche: Rauwe vis met limoen en peper (Pisco),
Lomo: Vlees- en groentereepjes met rijst (overal te bestellen),

En natuurlijk de cavia (Cuq).

Algemeen

Peru is een toppertje. Mooi land, voor ieders wat wils. Of je nu van een avontuurlijke reis houdt of van het bezichtigen van Inca ruines, alles is mogelijk in Peru . Een beetje kennis van Spaans is noodzakelijk maar zonder Spaanse les kun je je ook wel redden.

Terug naar Reisverslagen                                                  Verder naar Bolivia