Februari: Druk, druk, druk

Tijdens het reizen geniet je ervan dat je weg bent uit het hectische Nederland. Vooral de manier waarop wij ons leven ingedeeld hadden voordat wij op reis gingen (Lat-relatie, full-time werken en zware avondstudie) was erg druk. We hadden ons dan ook stiekem voorgenomen het wat relaxter aan te doen thuis. We waren er eigenlijk al voor gewaarschuwd door verschillende andere reizigers, zodra je weer thuis bent draai je weer heel snel mee in de ratrace. En dat is te merken. Na een weekje rust barst de hectiek los. We gaan verhuizen, dit keer gaan we in Anouks appartement wonen omdat dat eerder vrij komt dan het appartement van Marcel. We gaan dus nu twee appartementen samenvoegen tot een appartement. Dat betekent een overschot aan meubels, dubbel koffiezetapparaat, magnetron, citruspers, etc. Daar komt bij dat we beide destijds allebei heel snel onze spullen in hebben gepakt en als je die na twee jaar weer uitpakt kun je echt een hele hoop weggooien (waarom bewaar je in altijd zo veel vraag je je zelf dan af). Marcel had zijn spullen op drie verschillende plaatsen in de opslag staan en het begon aardig op een complete volksverhuizing te lijken. Maar na een paar dagen hadden we het toch aardig op orde en sinds zaterdag 4 februari wonen we weer onder een dak.

Toch was er nog iets leuks bij het verhuizen, dozen met souveniers die we naar huis hebben gestuurd worden geopend, en veel dingen ben je alweer vergeten dat je ze gekocht had. Een tip voor alle toekomstige reizigers, koop gerust alles wat je leuk vindt ook al past het straks niet allemaal in je huisje. De familie vind het vaak ook prachtig en voordat je het weet ben je alweer een deel van je souveniers kwijt.

Niet dat toen alles geregeld was. Zo hadden we na twee weken nog steeds geen telefoon. Best moeilijk, zo’n doe-het-zelf pakket van UPC, vooral als je er geen handleiding bij krijgt! Marcel besluit maar meteen een nieuwe computer te kopen bij de firma Mycom zodat hij straks zijn films (20 uur in totaal) kan monteren. Een klein probleempje. De slogan van Mycom: Uitpakken, aansluiten en grenzeloos genieten gaat voor ons helaas niet op. Marcel mag maar liefst 4x terug met zijn computer. Voor de computernerds onder ons: 1) Verkeerde bios geďnstalleerd, 2) Harde schijven verkeerd ingedeeld, 3) Moederbord kapot, 4) Voeding piept. Welkom terug in Nederland, waar het er soms minder efficiënt aan toe gaat dan in sommige derde wereldlanden.

Anouk heeft zich bij thuiskomst meteen ingeschreven bij diverse uitzendbureaus. Volgens de dames zal het echter moeilijk worden op een baan voor Anouk te vinden omdat ze de afgelopen twee jaar niet gewerkt heeft! Nou is Anouk niet op haar mondje gevallen en legt die dames even fijntjes uit dat reizen heel hard werken is. Dat je er flexibeler, stressbestendiger en wijzer van wordt, dan in Nederland de hele dag achter een bureau zitten en braaf ja en amen knikken tegen de baas. Ga maar eens een dagje naar Den Haag om een visum aan te vragen voor bijvoorbeeld India, dat weet je tenminste wat werken is. En na een week kan Anouk al die onnozele dames het tegendeel bewijzen, twee sollicitatiegesprekken en meteen een tijdelijke baan gevonden bij Philips als Management Assistente. Natuurlijk zijn er altijd bedrijven die recente werkervaring willen maar veel mensen in het bedrijfsleven vinden het ook gewoon interessant. Veel gehoorde opmerking: ‘Dat zou ik ook nog wel eens willen doen!’. En je hebt tenminste iemand op de afdeling die de langzame maandag of de trage vrijdag kan opvrolijken met een leuke reisanekdote.

Marcel heeft zich voorgenomen het rustig aan te doen in Nederland en eerst even te acclimatiseren (of zoals hij het zelf noemt, een winterslaap houden). Marcel is dus eventje huisman, hij weet inmiddels hoe de wasmachine werkt, doet de boodschappen en is bezig met zijn nieuwe aanwinst de computer (als die tenminste niet bij Mycom staat). Al met al heeft Marcel het nog behoorlijk druk en komt er van de goede voornemens om het rustiger aan te doen in Nederland nog niet veel terecht.

6 februari mogen we nog even langs komen bij Sander de Heer bij ‘Weg met BNN’ op radio 1. Deze twee doorgewinterde reizigers zijn de hele wereld over geweest maar verdwalen op het Mediapark in Hilversum. Daarover zijn tijdens de uitzending dan ook de nodige grappen gemaakt. Anouk mag ook nog even laten horen op de Nederlandse radio dat ze heeft leren karaoken in de Filippijnen maar dat ze dit weer net zo snel verleert is. Gevolg is dat er tijdelijk een flinke daling was in de luistercijfers en dat Anouk toch echt dringend geadviseerd is niet deel te nemen aan Idols. Voor degene die de uitzending hebben gemist, surf naar www.radiocast.nl en zoek op ‘Weg met BNN’. De uitzending van 6 februari (zorg dat je oordoppen bij de hand hebt).

Wat valt je nu op als je weer terug bent in Nederland? Dat we wel heel veel regeltjes hebben in Nederland. Dat mensen zich soms druk maken over de kleinste dingen en dat de media soms een beeld kan schetsen van situaties waar wij steil van achteroverslaan. Neem nou bijvoorbeeld de rellen rondom de spotprents over Allah. Men laat dan bijvoorbeeld beelden zien van rellen in Indonesië vanwege die spotprents. Terwijl wij weten dat de gemiddelde mens in Indonesië geen toegang heeft tot media zoals televisie of krant. Maar als je de media moet geloven zijn alle 200 miljoen moslims in Indonesië aan het rellen geslagen. Als je reist krijg je een heel ander beeld van de wereld, misschien wel een ruimer blikveld. Voor ons is niet elke moslim een aanhanger van Osama Bin Laden en dus een terrorist. Maar als je soms naar de televisie kijkt zou je dit wel gaan geloven.

Verder is er in Nederland weinig veranderd, familie en vrienden zijn nog steeds hetzelfde. Er hebben zich wat verhuizingen, gezinsuitbreidingen en relatieperikelen voor gedaan, maar verder is er weinig veranderd ten opzichte van twee jaar geleden. Wat ook niet veranderd is, is de Nederlandse televisie. Ok, we hebben er een zender bij met alleen maar meer herhalingen.

Zijn we zelf veranderd? Ja, misschien wel. Iets gemakkelijker geworden in dingen. Een andere kijk gekregen op bepaalde zaken. Besloten minder stressvol te gaan leven (van dit voornemen is overigens tot nu toe weinig terecht gekomen).

Missen we het reizen en de vrijheid? De eerste paar weken nog niet, het is leuk om familie en vrienden te zien. Om zo maar thuis de koelkast open te trekken en te eten wat je lekker vind. Om weer terug te zijn in je vertrouwde omgeving met altijd electriciteit, snel internet, warm stromend water. Bovendien hebben we nog niet echt tijd gehad om stil te staan bij die twee fantastische jaren die we achter de rug hebben. Maar dit is tijdelijk, als we straks weer helemaal gesetteld zijn en weer in de Nederlandse sleur zitten van negen-tot-vijf met hooguit 35 daagjes vakantie per jaar, zal de heimwee wel komen.
 

Terug naar Reisverslagen                             Verder naar Trotters weer in de media