In de winter van 1997 zijn Marcel en Carla door zuidelijk Afrika getrokken. Onze reisverhalen over Zimbabwe vind je hieronder.

Route overzicht Zimbabwe

Dag 35: woensdag 10 december (Bulawayo Ė Zimbabwe)

Vanmorgen vroeg vertrokken want het was een flinke rit naar Zimbabwe en ik verwacht nog problemen bij de grens. Ook nog even aangifte gedaan bij het politiebureau. Het was erg heet vandaag, het liep tegen de 45 graden aan. We waren lekker vroeg bij de grens. De Zuid-Afrikaanse grens gaf weinig problemen maar toen we bij de grens van Zimbabwe kwamen begon de ellende. We kwamen aangereden en er stond meteen een jongen te seinen waar we konden parkeren. Toen ik geparkeerd had stonden er vier jongens om ons heen met allerlei papieren die we nodig hadden om de grens over te komen. Zonder dat we het eigenlijk wisten hadden ze al onze paspoorten en andere papieren die we al bij de grens gekregen hadden waarop stond wat voor waardevolle spullen we bij ons hadden. Toen de bewaking eraan kwam maakten ze zich met zijn vieren uit de voeten. We moesten ze eerst nog wat geld geven. In het douanekantoor moesten we van het ene loketje naar het andere. Van hot naar her, echt op zijn Afrikaans. Het was een flink eind rijden naar Bulawayo. Halverwege wilden we tanken maar ze hadden geen loodvrije benzine, alleen blend. Blend is een mix van suikerriet alcohol en benzine. Later bleek dat ze hier geen loodvrij kennen. Dus maar blend erin gegooid. Het autootje doet het nog steeds. Uiteindelijk om 20.00 uur op de camping aangekomen, het was al donker. Carla was nogal bang. Het was ook wel stom geweest wat wij gedaan hadden bij de grens.

Dag 36: donderdag 11 december (Bulawayo)

Vanmorgen wat geluierd en met de eigenaar staan te kletsen. Hij had nog een aantal goede tips en had in 15 minuten onze hele route uitgestippeld. Gisteren had ik nogal last gehad van de warmte.

Dag 37: vrijdag 12 december (Bulawayo)

Vanmorgen naar het informatiecentrum geweest voor wat informatie. Ze probeerden ons van alles aan te smeren dus we hebben ons maar weer snel uit de voeten gemaakt. Naar het Matobo national park gereden. Het was heel slecht aangegeven maar uiteindelijk toch gevonden. Als toerist moet je hier vier tot vijf keer meer betalen als de burgers. Alles is in US$ aangegeven. Na vijf Euro betaald te hebben waren we in het park. Het was een vergane glorie. Het was over de 40 graden. Toen we bij een dam aankwamen waren er mensen aan het vissen. Terwijl er overal waarschuwingen staan dat er krokodillen en nijlpaarden in het water zaten. We hadden nog geen wild gezien dus maar terug gereden naar de uitgang. Onderweg kregen we de schrik van ons leven. Plotseling stak er een levensgrote neushoorn de weg over. Ik moest vol op de rem en het stuur omgooien om hem te ontwijken. We reden op een zandpad dus het slipte lekker. Mijn hart sloeg over. We kwamen 30 cm van de neushoorn tot stilstand. In eerste instantie leek het erop dat hij ons aan wilde vallen maar plotseling gooide hij ook de rem erop en liep weg. Alweer goed weg gekomen. ís Avonds uit eten geweest in de stad. Het was al donker en er waren al veel mensen op de been. Restaurants waren er niet dus maar gegeten bij een fast food restaurant. Kip met friet. Toen we zo door de stad reden nog een arrestatie gezien. De politie kwam met volle vaart aangereden en achtervolgde een fietser die ze meteen te pakken hadden. Ze waren niet flauw.

Dag 38: zaterdag 13 december (Great Zimbabwe Ruines)

Vanmorgen weer op pad gegaan naar de Great Zimbabwe Ruines. Daar ís middags aangekomen en de tent opgezet. Wat liggen te luieren want het was veel te warm. Rond 15.00 uur naar de Ruines gegaan. Daar moesten wij als toerist vijf US dollar entree betalen. Het 20-voudige van wat de locals moeten betalen. Pure discriminatie! De ruines vielen tegen. Die hadden we dan ook binnen een half uur gezien. Na het avondeten wat we gekookt hadden op een houtvuurtje zagen we een bosbrand op zoín 500 meter van de camping. We liggen nu aan het Kyle meer, de grootste stuwdam van Zimbabwe. De oevers daarvan stonden in lichterlaaie. Carla was weer in paniek. Nadat ze gerust gesteld was door de receptie konden we gaan slapen. Ze hebben namelijk rond de camping een vuurpad (stop) liggen. ís Morgens rookte het nog flink toen we opstonden. Ze hebben hier nog nooit van een brandweer gehoord.

Dag 39: zondag 14 december (The Vumba)

Vanmorgen naar het oosten van Zimbabwe gereden. We zitten nu een paar kilometer van Mozambique. We hebben een chalet genomen want we hadden een keer behoefte aan een goed bed. We hebben een mooi uitzicht over Mozambique. We betalen tien Euro per persoon, per nacht. Dat is veel voor Zimbabwse begrippen. ís Middags niks bijzonders gedaan, alleen wat boodschappen gehaald. We zitten hier midden in de bush en er zijn geen winkels. Eentje maar die ligt helemaal afgelegen in de bossen. Ik alleen er naar toe met de auto. De muziek stond keihard en ik kon de winkelbediende nauwelijks verstaan. Ik vroeg of hij vlees had maar hij bleek alleen kip te hebben. Dus maar een kip bestelt. Hij zei iets en eerst dacht ik dat hij de kip nog moest slachten maar dat bleek gelukkig niet het geval te zijn. Het was een flinke kip die we ís avonds op de barbecue hebben gelegd. Zimbabwe is een erg arm land. We vallen echt op met deze Mazda 323. Hier rijden alleen maar oude autoís rond van 20 ŗ 25 jaar geleden. Een mooi gezicht, in Nederland zouden de autoís veel geld opbrengen. Maar ze roken allemaal, vooral de bussen. Als je die in wilt halen moet je dat op geluk doen. Je kan niks zien vanwege de dikke rookwolken die de uitlaat uitblaast. Vanmorgen ook nog politiecontrole gehad. Ze wilden mijn rijbewijs zien. Ik zei dat die gestolen was en met een kopietje en het kaartje dat ik van de politie heb gekregen namen ze genoegen.

Dag 40: maandag 15 december (Nyanga national park)

Na een mooie rit door de bergen in Nyanga aangekomen. We zouden eerst in Juliasdale overnachten maar de camping was failliet. Zodoende moesten we verder rijden. Het begon al donker te worden. Uiteindelijk toch een camping gevonden in een national park. We kwamen daar tegelijk aan met een Zuid-Afrikaanse familie. We werden uitgenodigd om met hen te barbecuen. We hadden wat vlees en bier, dus dat was prima. Het was een hele gezellige avond. We hadden de hele camping voor ons zelf alleen en er was geen bewaking. Dus hadden we de tent maar dichtbij hun caravan gezet.

Dag 41: dinsdag 16 december (Harare)

Vanmorgen maar weer verder gegaan want we vonden het te onveilig daar. Nu zitten we aan een meertje vlakbij Harare. Overal hebben ze hier een national park van gemaakt en overal moet je entree voor betalen. Schijtziek word je ervan. Er was geen plaats in een huisje dus moesten we maar weer kamperen. Morgen kunnen we wel in een huisje. ís Avonds lekker gaan eten in een restaurantje voor vijf Euro en het was lekker.

Dag 42: woensdag 17 december (Lake Kariba, Binga)

Vanmorgen bleek al gauw dat ze een dubbele boeking hadden gemaakt, dus konden we het huisje niet betrekken. Dus onze spullen gepakt en naar Harare gereden naar het hoofdkantoor van het national park. We wilden wat info hebben over Nana pools dat in het noorden van Zimbabwe ligt. De beste man zei dat we een 4WD nodig hadden om daar te komen. Dus maar besloten om naar Binga te gaan. Het was inmiddels al 12.00 uur en het was een flink eind naar Binga. Vlug onze route uitgestippeld en op pad gegaan. Al gauw hadden we de afslag naar Binga en moesten we zoín 350 kilometer door het binnenland rijden over een hele smalle weg die later overging in een dirt road. We kwamen langs dorpjes en de kinderen zwaaiden naar ons. Na zoín 200 kilometer begon de dirt road. Het was al laat en ik was bang dat we het laatste stukje in het donker zouden moeten doen. De eerste paar kilometer waren verschrikkelijk, de weg was zo slecht. We kwamen een paar keer bijna met de onderkant van de auto vast te zitten. Na een paar kilometer werd het gelukkig beter. Het was een mooie route en het leek net of de mensen nog nooit blanken gezien hadden. Toen de zon onderging dacht ik dat we verdwaald waren want we hadden al ruim 100 kilometer gereden en er was nog geen einde in zicht. Het laatste stukje moesten we in het donker doen. Uiteindelijk rond een uur of acht in Binga aangekomen. Daar werden we hartelijk verwelkomd en hebben er een leuk huisje voor vijf Euro de man. Voor drie Euro kunnen we ook nog warm eten dus dat maar gedaan. Na het eten lekker in het thermaalbad gaan zitten en ís nachts slecht geslapen. Ik was namelijk geen zacht bed meer gewend.

Dag 43: donderdag 18 december (Binga)

Wat rond gereden in Binga maar er is niks te zien hier. We zitten heel ver van de bewoonde wereld. We hebben hier wel uitzicht over het Kariba meer. Wat wel mooi is. De rest van de dag rustig aangedaan.

Dag 44: vrijdag 19 december (Binga)

Alweer een rustdag gehad en de route wat uitgepland.

Dag 45: zaterdag 20 december ( Binga)

Rustdag. Vanmorgen begon de hond die hier rond loopt keihard te blaffen. Wat bleek, er kroop een python door de tuin hier en hij had al een kalkoen kapot gebeten. De eigenaar had de python gevangen en een eind verder weer losgelaten. Verder niks bijzonders meegemaakt.

Dag 46: zondag 21 december (Victoria Falls)

Vandaag in Victoria Falls aangekomen. Daar meteen naar een pizzeria gegaan en flink gegeten want we hadden nog niet gegeten vandaag. Na het eten wat rond gaan lopen. Het is echt toeristisch hier. ís Avonds weer ergens gaan eten. Ik had een soort champagne besteld voor 2,50 Euro. We kregen er nog een echte champagne koeler bij.

Dag 47: maandag 22 december (Victoria Falls)

Vanmorgen vroeg naar de Victoria Falls gaan kijken. We moesten vijf Euro entree betalen. Het zijn echt hele mooie watervallen. Langs de watervallen naar de brug gelopen waar ze bungy jumpen. Het is de hoogste van de wereld, namelijk 110 meter. Het kost 80 Euro, een beetje veel. Dus maar voor het raften gekozen. Het was opnieuw bloedheet, rond de veertig graden. Toen we terug kwamen in het stadje naar de kapper gegaan. Het leek wel een schapenscheerder maar ik heb het weer wat koeler nu. In een restaurantje ansicht kaarten geschreven en opgestuurd. Ook nog het raften geboekt voor morgen. Carla omgepraat, nu gaat ze ook mee, al schijt ze in haar broek. Vooral toen ze even later de fotoís van het raften zag. Het is wel hartstikke duur (90 Euro) maar het schijnt de beste te zijn van de wereld. Morgen weten we het dus. Na de kaarten gepost te hebben zijn we naar een kunstmarkt gegaan en daar een hoop stenen gekocht. Ik moest wel flink pingelen maar ik heb ze tegen een goede prijs. Een goede deal gesloten. Ik moest wel mijn T-shirt afgeven dat ik in IndonesiŽ gekocht had. Dat was een deel van de deal die wij gesloten hadden. Wat een maf land toch maar het is hier leuker dan in Zuid-Afrika.

Dag 48: dinsdag 23 december (Victoria Falls)

Om 07.00 uur werden we opgepikt door een busje en werden we naar Zambia gebracht. Daar kregen we een uitleg over het raften en een ontbijtje na een afdaling van 200 meter kon het feest beginnen. De eerste rapids waren kalm maar algauw vielen de eersten uit de raft en werden een eind meegesleurd door de stroming. De omgeving was hartstikke mooi. Bij rapid 10 kregen we een lunch. We moesten even wachten want ze kwamen het brengen. Even later kwamen een paar zwarte jongens met zware koelboxen aangezet. Het was rond de 40 graden. Bij rapid 1 (the mother) sloeg de boot om. Ik werd naar beneden gezogen. Het was erg wild. Na een tijdje zat iedereen weer in de boot en konden we weer verder. Het was echt hartstikke gaaf, beter dan Nieuw-Zeeland. Bij rapid 18 sloegen we weer bijna om. Uiteindelijk aan de oever aangelegd waar we 250 meter moesten klauteren om bij de bus te komen. Daar kregen we een koel biertje. We werden weer terug gebracht naar Zimbabwe. ís Avonds ergens lekker gaan eten.

Naar reisverslagen Botswana